Na een week waarin ik me vooral heb drukgemaakt over het gebruik van internet (en telefoons)door mijn kinderen, sta ik via ding 9 opeens voor de vraag hoe het met mijn privacy gesteld is.
Laat ik duidelijk zijn: Iedereen die iets over mij zoekt, kan iets over me vinden op internet. In plaats van afscherming heb ik gekozen voor een welbewuste exposure. Op de googlesearch naar de naam "Arend Runia" zie je dan ook als eerste mijn weblog en daaraonder LinkedIn en Facebook. De inhoud van deze drie dingen beheer ik actief.
Maar op de eerste pagina na een google op "Arend Runia" vind je ook mijn reeds in 2006 overleden neef. Hij speelde verdienstelijk gitaar en zijn laatste band is nog steeds actief. Daardoor blijft ook hij "in leven".
Om te weten hoe ik bekend ben via het web en na te gaan of een verkeerde combinatie van gegevens al tot privacyschending kan leiden, maak ik gebruik van wie o wie. Een site waarmee je in een handomdraai kunt nagaan hoe je er overal bij staat.
Erg verhelderend ding 9 en wie o wie. Neem een account en probeer het zelf maar doe het dan ook met regelmaat. Want zelf als je niks op het web doet, ben je er bekend!
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
4 reacties:
Hey Arend, Bedankt voor de 'wie-o-wie' tip. Ik heb me meteen aangemeld en gekeken hoe ik er voor sta. Valt me reuze mee! Maar wel handig, zo'n overzicht.
Ding 9 is inderdaad heel verhelderend. Bijzonder hoe soms dingen 'toevalligerwijs' in elkaar overlopen.
Als bibliotheken houden we ons bijvoorbeeld ook duidelijk bezig met mediawijsheid. Ook zo'n element waar je het hebt over leven in een 'fundamenteel gemedialiseerde maatschappij'.
Wie o wie is een mooi hulpmiddel. Net zoals een 'egofeed' waarbij je je abonneert op de zoekresultaten van google bijvoorbeeld. Of Bing.
Het bijzondere vind ik dat ik op dit moment zo'n duidelijk onderscheid zie tussen docenten en scholieren. Docenten maken zich vaak heel druk over privacy en hebben (heel generaliserend) de neiging om juist veel te krampachtig vast te houden aan het niet te vinden zijn. Scholieren en jongeren daarentegen hebben skills en apparatuur waarmee ze zo dingen delen. Maar niet de levenservaring om te zien wat het wel en niet kan betekenen nu of op de lange termijn.
Dat lijkt me zeker nog eens een keer een interessant gesprek over hoe wel elkaar daar nu toch in zouden moeten gaan vinden.
Wat is het stil Arend. (Tenminste, op dit blog)
Kan ik je nog ergens mee op weg helpen?
nee hoor, ik kan mijn achterstand zelfstandig wegwerken....
Een reactie posten